ความรู้สึกที่เคยมี
ต่อจากนี้อาจเปลี่ยนไปก็ได้

ไม่อยากสัญญิง สัญญาอะไร
เพราะเวลาเปลี่ยน คนก็เปลี่ยนไปเป็นธรรมดา

ฉันอาจรักเธอไม่เหมือนเก่า
ความรักระหว่างเราอาจสร้างปัญหา

ให้ฉันร้อนใจเพราะเธอทุกเวลา
หากไม่รักเท่าผ่านมา เข้าใจหน่อยนะคนดี

อย่าโกรธหากรักเธอไม่เหมือนก่อน
เป็นเพราะฉันหนาวๆ ร้อนๆ ที่มีเธออยู่แบบนี้

เพราะความรักมันล้นเอ่อ มากมายขึ้นทุกที
อย่าโกรธเลยคนดี ที่รักนี้มากกว่าเดิม

ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร และเมื่อไหร่ 
ที่ฉันได้มอบความรู้สึกดีๆ ให้เธอไป



จำได้ว่า ในช่วงเวลานั้น เป็นช่วงที่ฉันรู้สึกหดหู่ที่สุด 
เพราะฉันได้รักคนๆหนึ่ง อย่างหมดหัวใจ ทุกคืนฉันเศร้า ฉันร้องไห้
ฉันเจ็บจนยากที่จะเยียวยา และเธอก็ได้เดินเข้ามาในชีวิตฉัน 
เรื่องที่ฉันไม่อาจจะพูดคุยกับใครได้  แต่เธอคือคนที่ฉันไว้ใจ
และพูดคุยได้ในทุกเรื่องๆ

  

ฉันปรึกษาเรื่องคนที่ฉันรักกับเธอเป็นประจำ
ฉันขอข้อมูลเค้าจากเธอ และฉันก็ได้คำแนะนำที่ดีกลับมาเป็นประจำ
กระนั้นเองฉันก็ยังคงเจ็บกับความรักที่ไม่อาจเป็นไปได้ 
เพราะคนที่ฉันรักเค้าไม่เคยเห็นฉันในสายตา
ฉันทุ่มทุกอย่างให้เขา แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความเฉยชา
การถูกทอดทิ้ง และความเจ็บปวดเท่านั้น



 ณ เวลานั้นชีวิตของฉันก็เหลือเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น 
เพราะอีกครึ่งหนึ่งฉันได้มอบให้คนที่ฉันรักไปแล้ว 
แต่เธอคือคนที่ทำให้ฉันกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
เธอทำให้ฉันรู้สึกดีมีความสุข สนุกสนานรื่นเริง
และกลับมาเป็นคนเดิมคนที่มีชีวิตที่สมบูรณ์อีกครั้ง 



ฉันรู้สึกอยากพูดคุยกับเธอ . . .
เพราะมันทำให้ฉันสบายใจขึ้น และมีกำลังใจจะก้าวเดินต่อไป 
ฉันก็ไม่รู้ว่าเธอเบื่อที่จะคุยกับฉันบ้างไหม
แต่เธอก็ไม่เคยแสดงออก หรือรังเกียจฉันแม้แต่น้อย
มันยิ่งทำให้ฉันมีความรู้สึกที่ดีๆ กับเธอมากขึ้น
จนบางครั้งฉันลืมคนที่ฉันรักไปได้ชั่วขณะ

   

ฉันเริ่มเหินห่างจากคนที่ฉันรัก  . . .
แต่ก็ยังมิอาจตัดเยื่อใยและความรักที่มีให้เขาได้ 
ฉันหันมาใส่ใจเธอมากขึ้น อยากรู้ว่าเธอชอบอะไร ไม่ชอบอะไร
นิสัยเธอเป็นยังไง ใส่ใจทุกรายละเอียด
หาข้อมูลของเธอเท่าที่ฉันจะหาได้ 
ตอนนั้นฉันก็ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับตัวฉัน
ไม่รู้ว่าทำไมฉันต้องมาใส่ใจเธอ แทนที่จะไปใส่ใจคนที่ฉันรัก  
แต่ฉันถามตัวเองเท่าไร ก็ไม่เจอคำตอบของคำถามที่ว่า . . .
"ฉันรู้สึกอย่างไรกับเธอกันแน่"



จนฉันได้อ่านบทความบ้าง พูดคุยกับเพื่อนคนอื่นๆ บ้าง
แต่ละคนก็บอกว่า "ฉันคงชอบเธอเข้าแล้วล่ะ"
แต่ฉันก็บอกตัวเองและเพื่อนๆเสมอว่า . . .
"ฉันได้สัญญากับเธอไว้แล้วว่า ฉันจะรู้สึกกับเธอแค่เพื่อนสนิทเท่านั้น" 



และก็บอกตัวเองว่า . . .
เราคงไม่ได้ชอบเขาหรอก เรายังคงรักที่ที่เรารักคนเดิมอยู่
แต่ทำไมยิ่งอยู่ใกล้เธอใจฉันยิ่งหวั่นไหว
เวลาได้คุยกับเธอมันก็สดชื่นรื่นเริง
ฉันชอบที่จะคุยกับเธอมากกว่าที่จะได้คุยกับคนที่ฉันรักเสียอีก 
เพราะเธอไม่เคยรำคาญ ไม่เคยต่อว่า หรือชักสีหน้าใส่ฉัน
มันทำให้ยิ่งรู้สึกว่าโลกใบนี้กลับสดใสขึ้นอีกครั้ง 

 

ตอนนี้ฉันคงไม่ค้านใครทั้งสิ้น ไม่ว่าเพื่อน บทความหรือหัวใจตนเองว่า . . .
"ฉันชอบเธอเข้าแล้ว" อย่างไรก็ตามฉันก็ไม่อาจบอกเธอได้ 
เพราะเธอคือเพื่อนสนิทของฉัน ฉันกลัวจะต้องเสียเธอไป
หากความเป็นเพื่อนมันทำให้เราได้ใกล้ชิดกัน



ฉันก็ขอหยุดความสัมพันธ์ของเราไว้เพียงเท่านี้
และไม่ขอก้าวล้ำเส้นที่เธอขีดไว้  ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ชอบฉัน
เธอมีคนที่เธอชอบอยู่แล้ว . . .
ซึ่งฉันเองก็คงต้องพบเจอกับความเจ็บเดิมๆ ที่ฉันเองก็เริ่มชินชากับมันไปแล้ว

 

ต่อแต่นี้ความรักของฉันที่มอบให้เธอ คือการให้ และการเสียสละ ที่ยิ่งใหญ่
ไม่จำเป็นที่จะต้องครอบครองตัวหรือหัวใจเธอ 
และฉันพร้อมที่จะเปิดทางให้เธอกับคนที่เธอรัก
การที่ได้เห็นเธอสมหวังกับคนที่เธอรัก แค่นั้นฉันก็มีความสุขแล้ว
ซึ่งมันก็เป็นสิ่งเดียวที่จะเยียวยาใจของฉันได้ 

 

ฉันคงไม่ต้องการอะไรไปมากกว่านี้ 
เพราะฉันก็รู้ดีว่าเธอกับฉันมันคงเป็นไปไม่ได้
ช่างมันเถอะ เธอไม่จำเป็นต้องมารักฉัน 
แค่ขอให้ฉันได้รักเธอเท่านี้ก็พอ
ปล่อยให้ฉันเพ้อเจ้อของฉันไปฝ่ายเดียวเถอะ

 

แต่สิ่งเดียวที่อยากจะขอเธอ และคิดว่าเธอคงให้ฉันได้
คือความเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ไม่ขอไปมากกว่านั้น 
และสิ่งสุดท้ายที่อยากจะบอกกับเธอ คือ ฉันรักเธอนะ 
ดูแลคนที่เธอรักให้ดีๆ ไม่ต้องห่วงฉันหรอก ฉันดูแลตัวเองได้

 

หากวันใดที่เธอเจ็บกับความรัก 
อย่าลืมกลับมาหาฉัน . . .
ให้ฉันได้ช่วยทำให้เธอมีความสุข และคืนชีวิตให้เธอ
เหมือนที่เธอเคยทำให้ฉัน แต่ไม่ใช่ในฐานะคนรัก 
ขอแค่ฐานะเพื่อนที่เธอไว้ใจเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว 
ฉันจะรอเธออยู่ตรงนี้ เป็นที่พักพิง
และพร้อมที่จะมอบไออุ่นให้เธอตลอดไป . . .

         โง่ที่คิดว่า . . . ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น เรื่องความรักก็คงจะสำเร็จสักวัน
         โง่ที่คิดว่า . . . ใครบางคนให้ความสำคัญกับตัวเรา มากกว่าคนอื่น 
         โง่ที่คิดว่า . . . คนที่เรารัก เค้าจะรักเราคนเดียว 
         โง่ที่คิดว่า . . . คนที่เราดีใจเมื่ออยู่ใกล้เค้า จะไม่ใช่คนเดียวกันกับคนที่ทำให้เราเสียใจที่สุด 

         โง่ที่คิดว่า . . . เรามีความสำคัญกับใครคนหนึ่งมาก จนเค้าขาดเราไม่ได้ 
         โง่ที่คิดว่า . . . การโกหกจะไม่เกิดขึ้นระหว่างคู่รักที่รักกันจริงๆ 
         โง่ที่คิดว่า . . . คำหวานจากปากเค้า เค้าพูดเพราะเป็นห่วงเราจริงๆ 
         โง่ที่คิดว่า . . . เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุด เค้าจะอยู่กับเราเสมอ 

         อยากหายโง่และอยากฉลาดไหม. . .?

         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . ความพยายามบางครั้ง มันก็เป็นแค่ความพยายาม และมันใช้กับความรักไม่ได้
         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . อย่าหวังว่า ใครจะเห็นเราสำคัญมากไปกว่าตัวเค้าเอง 
         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . คนที่เรารัก . . .  บางทีเค้าก็มีคนที่เค้ารัก 
         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . คนที่เราอยู่ใกล้แล้วมีความสุข อาจเป็นคนเดียวกับคนที่ทำให้เราเสียใจที่สุด

         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . คำหวานจากปากเค้าเค้าพูดเพียงเพราะเค้าชอบพูดคำหวานกับใครๆ เสมอก็แค่นั้น 
         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . การโกหกเกิดขึ้นตลอดเวลาไม่ว่าใคร 
         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . คนที่เรารัก อาจเป็นคนเดียวกันกับคนที่ไม่เคยรักเรา 
         ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุด อาจเป็นเวลาเดียวกันกับเวลาที่เค้าหมดรักเราแล้ว

         คนเรายอมโง่ เพื่อจะได้ไม่ต้องเสียเค้าไป
         แต่ก็อยากฉลาดในเวลาเดียวกัน เพื่อจะได้ไม่ต้องเป็นตัวตลกให้เขาหลอก
         ดังนั้น หากเราคิดจะรักใคร เราต้องรักอย่างมีสติ 
         รักที่บางครั้งยอมโง่บ้าง แต่อย่าโง่ตลอดไป
         รักที่บางครั้งฉลาดบ้าง แต่ไม่ใช่ว่าฉลาดทุกเรื่องไป
         แค่นี้คุณก็จะเป็นคนที่รักเป็น รักอย่างชาญฉลาดได้แล้ว . . . 
 

          วันคืนผ่านไปอย่างช้าๆ . . . วันเวลาที่ดีไม่หวนคืนมา 
          นับแต่วันที่เธอบอกลา . . . ฉันก็มีเพียงน้ำตาเป็นเพื่อนปลอบใจ 
          ความรู้สึกต่างๆ มากมาย . . . เข้ามาทำร้ายให้ใจยิ่งเจ็บ 

          ฉันผิดจริงหรือ . . . เธอบอกฉันในวันนั้น 
          หรือเพียงเพราะว่า . . . เรื่องราวระหว่างเรา 
          ต้องมีสักคนที่ผิด . . .  

          เธอบอกว่า . . .
          ฉันผิด . . . เพราะฉันไม่เหมือนเดิม 
          ฉันผิด . . . เพราะฉันไม่โทรหาเธอทุกวันเหมือนเมื่อก่อน 
          ฉันผิด . . . เพราะฉันทำให้เธอรำคาญ 
          ฉันผิด . . . เพราะทำให้เธอหมดรักฉัน 

          แต่ความจริงแล้วสิ่งที่ถูก . . . คือ เธอมีคนใหม่ 
          สิ่งที่ถูก . . . คือ เธอไม่รับสายฉัน 
          สิ่งที่ถูก . . . คือ เธอทิ้งฉันไป 
          สิ่งที่ถูก . . . คือ ฉันต้องอยู่อย่างเดียวดาย 

          เธอบอกให้ฉันลืมเธอซะ . . . 
          เธอบอกให้ลืมเรื่องราวของเรา 
          เพราะวันนี้ . . . เธอมีเพียงเขา 

          แต่รู้ไหม . . . ฉันทำไม่ได้สักนาทีที่จะลืมเธอ 
          มีหลายคนบอกว่า . . . วันเวลาจะช่วยเราได้ 
          แต่เวลาที่ผ่านไปอย่างช้าๆ ในวันนี้ . . . 
          มันกำลังทำร้ายฉัน เพราะการคิดถึงเธอ 
          1 วันผ่าน 1 เดือนผ่าน 1 ปีผ่าน . . . 
          หวังว่าสักวัน . . . เวลาที่ทำร้ายฉัน มันจะทำให้ฉันลืมเธอ