ทำไม...

ทำไมคนเราต้องร้องไห้นะ...

 จะดีใจ... เสียใจ... ตื้นตัน... เจ็บปวด... หวาดกลัว...

 อารมณ์ไหน ๆ ก็ร้องไห้เหมือนกันทั้งนั้น

 

นัยหนึ่งว่าเป็นการตอบสนองแบบ parasympathetic

 

อีกนัยหนึ่งก็สามารถเป็น sympathetic ได้

 หรือมันจะเป็นการตอบสนองต่อสิ่งเร้าแบบมีเงื่อนไข??

 

จริง ๆ แล้วน้ำตามันทำหน้าที่อะไรของมันนะ...

 ทุกอย่างมันจะต้องมีกลไกของมันสิ

 

เหมือนเวลาที่ฝุ่นผงเข้าตา...

น้ำตาก็ไหลออกมาทำหน้าที่ของมัน..........

... หน้าที่ขจัดสิ่งแปลกปลอม ...

 

หรือโดยธรรมชาติของมนุษย์แล้ว...

 

อารมณ์ทั้งหลาย... ทั้งปวง...

 

 = เป็นสิ่งแปลกปลอม =

 

รู้แต่สักจะว่ามี เห็นแต่สักจะว่าเห็น

เสียงเป็นเพียงคลื่นที่สมองนำมาประมวลผลเป็นสัญลักษณ์...

ภาพเป็นเพียงคลื่นแสงกระทบวัตถุ...

 

ทุกสิ่งที่เห็น มันก็เป็นเพียงภาพลวงตา...

 

a little secret

เคยรู้สึกไหมว่า …บางที ความห่างไกล...กับ ระยะห่างของความรู้สึก กลับเป็นตัวแปรผกผันกัน เคยรู้สึกได้ถึงระยะห่างทั้งที่ตัวอยู่ใกล้ๆ หรือรู้สึกใกล้กันแล้วทางความรู้สึกทั้งที่ตัวอยู่แสนไกลกันบ้างไหม.... เคยคิดกันบ้างไหมว่า … ระหว่างคนพยายามเดินหนี คนที่พยายามเดินตาม และคนที่พยายามยังไงระยะห่างกลับเท่าเดิม คนไหนเจ็บปวดไปกว่ากัน...

 

 

 

 

 

ฉันรักคำว่า" คิดถึง "                                                                                                             และ   ฉันมักคิดถึง  คำว่า" รัก "

Quote

...ความคิดถึงไม่มีที่ไป...

ฉันชอบคิดถึงเธอ...ในคืนที่ว่างเปล่า เพราะความคิดถึง...ทำให้ฉันมีเธอได้เสมอ ดึกดื่นไม่มีใครให้โทร.หาแล้ว ...ฉันอยากโทร.หาเธอจัง.. แต่ฉันก็ได้แต่นั่งมองโทรศัพท์...   ไม่บ่อยนะแต่ก็ไม่หาย... ....ที่เธอเคยโทร.หาฉัน เราคุยกัน.. ... เธอสนุกไหม? หายเหงาไหม? ...เป็นสุขใจไหม?....หรือแล้วกัน... เสียงสุดท้ายในหูของเธอคือเสียงของฉันไหม?.... ............ฉันไม่ได้ถาม................. เราแทบไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน เธอไม่อยู่บนโลกของฉันบ่อย...เท่าที่เธออยู่ในใจฉัน ข้อความข้างบน ..มันโดนจัยมั๊กๆ.. ความคิดถึงไม่มีที่ไป  คิดถึงที่สุด แต่ก้มะรู้ว่า เขาจะคิดเหมือนกะเราหรือป่าว.. หุหุหุ  ..เพ้อเจ้ออีกแว้ววว ...เรา             เพื่อนๆ มักจะบอกว่าเรานะเปงคนช่างคิดช่างฝัน เพ้อเจ้อ ไปวันๆ มันก้จิงนะ  ไม่เคยเถียงเพื่อนๆ เลย เมษายน แล้ว เดือนนี้วันหยุดเยอะมั๊กๆ เป็นเดือนที่หนุกหนานกัน กะเทศกาล สงกรานต์ ที่บ้านเราเรียกว่า "ปี๋ใหม่เมือง" สงกรานต์เชียงใหม่ หนุกหนานกันทุกๆ ปี  13 - 15 เมษายน  รอบๆ คูเมืองเชียงใหม่ จะเต็มไปด้วยผู้คน ที่เข้ามาเล่นน้ำสงกรานต์กัน  เมื่อเล่นน้ำกันแล้ว สิ่งที่สำคัญสุดที่ลืมไม่ได้เลย.  ปี๋ใหม่เมือง เราก้ต้องไปรดน้ำดำหัวญาติผู้ใหญ่ พ่อและแม่  เพื่อขอพรปีใหม่ ให้เรามีศิริมงคลในชีวิต   สำหรับเพื่อนๆ ที่ไม่เคยมาเที่ยวสงกรานต์เชียงใหม่  หรือว่าเคยมาแว้วว..ว  ก้ตาม  ขอเชิญชวนมาเที่ยวกาน.น นะค่ะ รับรองว่าจะไม่ผิดหวังอย่างแน่นอนค่ะ.. รับประกันความสนุก  แต่ต้องสนุกบนความไม่ประมาทนะค่ะ อิอิ ก้ขอให้เพื่อนๆ ทุกคนเท่วสงกรานต์ หนุกหนานกันทุกๆ คนนะค่ะ แล้วอย่าลืมกลับมาเล่าให้ฟังน๊ะ...ก๊าบบ..       "ขอเพียงมีความอดทนและมีกำลังใจ ทำใจให้สบายๆ... แสงตะวันเรื่อเรืองที่ปลายฟ้า จะเป็นกำลังใจให้เราในทุกวัน ฟ้ากลับมาเป็นสีฟ้าแล้ว เมฆกลับมาเป็นสีขาวใสกระจ่าง ฝันร้ายจบลง...พายุสงบแล้ว และ...เรารอด"

ชีวิตเรา กำหนดได้ ด้วยตัวเราเอง  เพราะฉะนั้น ทำวันนี้ให้ดีที่สุด...

ห้วงแห่งความคิด(ถึง)...

นี่เป็นบันทึกอีกบทหนึ่งที่ปลายขอบฟ้า จากคนคนหนึ่งที่คิดถึงใครบางคน

นั่งมองท้องฟ้าสีหม่น ที่ไม่มีแสงแดดส่องประกาย

มันช่างดูเงียบเหงา เหมือนโลกนี้กำลังจะหยุดหมุน

แต่ทว่าในความเป็นจริงไม่ใช่ ทุกสื่งอย่างกำลังดำเนินต่อไป

มีเพียงใจของเราเท่านั้นที่ยังเฝ้ารำพึง....

อยากบอกผ่านตัวหนังสือ ให้ใครสักคนได้รับรู้ว่า...

อีกโค้งของขอบฟ้า ยังมีคนส่งความห่วงหามาถึง

ไม่รู้ว่า...อีกกี่ร้อยพันวันเราถึงจะได้พบกันอีก

คืนนี้...ไม่รู้จะเป็นอย่างไร ช่างเหน็บหนาวเหลือเกิน

ตาสองตาจะหลับลงหรือไม่ ในเมื่อใจยังไม่อบอุ่น

คนหนึ่งคนตรงนี้กับใจหนึ่งใจดวงนี้.. ยังคงเฝ้ารอ...

ให้ใครอีกคนแวะเข้ามาทักทายในความรู้สึก

แต่ก็ไม่รู้ว่าระยะทางที่ห่างกัน จะทำให้ความคิดถึง

หล่นหายไประหว่างทางหรือไม่..."หลับฝันดีนะ"